محمد حميد الله ( مترجم : سيد محمد حسينى )

645

مجموعة الوثائق السياسية للعهد النبوي و الخلافة الراشدة ( نامه ها و پيمانهاى سياسى حضرت محمد ( ص ) و اسناد صدر اسلام ) ( فارسي )

خوردن مال يتيمان ( نيز گناه كبيره است ) و آنان كه دارايى يتيمان را مىخورند ، گويى كه « در درون خويش ، آتش مىخورند و به زودى به ميان آتش خواهند رفت ( 3 ) » . ربا خواران ، به خدا و پيامبر او اعلام جنگ داده‌اند . ( 1 ) چنانچه دست از گناهان كبيره بدارند ، آنان ، مسلمان و مؤمن و نكوكار و پرهيزگار هستند و تقوى را به كمال رسانده‌اند . در اين صورت ، ايشان را همچنان ، به عبادت و بندگى خدا فرا خوانيد . عبادت عبارت است از : روزه داشتن ، بپاخاستن ( براى نماز ) ، خشوع و فروتنى ، ركوع و سجود و زارى ( به درگاه خدا ) ، داشتن باور درست ( يقين ) ، نيكوكارى و گفتن « لا إله إلّا اللّه » و منزّه دانستن آفريدگار از هرگونه نسبت ناروا ، ستودن و شكوهمند دانستن وى ، گفتن تكبير و گذشته از زكات ، دادن صدقه است . همچنين فروتنى و آرامش و همدردى و زارى و دعا و اقرار به فرمانروايى خدا و بندگى خويش و نيز ناچيز انگاشتن عمل شايستهء بزرگ ( خويشتن ) است ( 4 ) . هرگاه چنين كنند ، ايشان ، مسلمان و مؤمن و نكو كار و پرهيزگار و زاهدند و در بندگى خدا ، كامل . در اين هنگام ، ايشان را به پيكار در راه خدا ، فراخوانيد . فضيلت جهاد و پاداش آن را در پيشگاه خدا ، برايشان روشن سازيد و آنان را بدان ، تشويق كنيد . چنانچه پذيرفتند و پاسخ گفتند ، با آنان بيعت كنيد . ايشان را بخوانيد و بر پايه سنّت خدا و پيامبر او ، با آنان بيعت كنيد . ( به آنان بگوييد ) كه شما در برابر خدا ، هفت بار ( يعنى بسيار سخت ) متعهّديد كه بيعتى را نگسليد و از فرمان هيچ‌يك از فرمانروايان مسلمان ، سر نپيچيد . زمانى كه آن را پذيرفتند ، با ايشان بيعت و برايشان درخواست آمرزش كنيد . هنگامى كه با خشم به خاطر خدا و يارى دين او ، براى پيكار در راه او بيرون روند ، به هركس كه برخورند ، بايد او را از كتاب خدا بدانچه خود به آن فرا خوانده شدند و آن را قبول كردند و سپس اسلام و ايمان آوردند و راه نكوكارى ، پرهيز و بندگى و جهاد ، در پيش گرفتند ، فرا خوانند . هركس از ايشان پيروى كند ، او پذيرندهء ( شروط اسلام ) و طالب خير بيشتر و مسلمان و مؤمن و نكوكار است ؛ پرهيزگار و عابد و مجاهد و در سود و زيان ، با شما يكسان است . ولى كسانى كه دعوت و شروط شما را نپذيرند ، با ايشان پيكار كنيد تا به فرمان و آيين خدا ، بازگردند . با كسانى كه پيمان مىبنديد و آنان را در پناه خدا قرار مىدهيد ، در پيمان خود با آنان ، استوار باشيد . هركس از ايشان كه مسلمان گردد و شما را خرسند سازد ، او از شما و شما از اوييد . هركس پس از پيمان و پذيرش شرطهاى آن از سوى شما ، با شما به پيكار برخيزد ، با او پيكار كنيد . هركس با شما نيرنگ كند ، نيرگ او را پاسخ دهيد . هركس براى پيكار با شما ، آماده گردد ، براى پيكار با وى ، آماده شويد . چنانچه كسى ناگهان بر شما بتازد ، همان گونه ، بر او بتازيد . اگر كسى بر شما خدعه و مكر كند ، شما نيز بر او مكر و خدعه كنيد ؛ بىآن كه در آشكار و نهان ، انتقام را از حد به در بريد . زيرا كسانى كه پس از ستمديدگى ، به انتقام برخيزند ، راهى برايشان نيست ( اعتراضى بر آنان نمىتوان داشت ) .